In onderzoek naar ME/CVS gaat het vaak over diagnosecriteria. Maar wat zijn dat eigenlijk? En waarom maakt het uit welke criteria onderzoekers gebruiken?
In de derde blog van de blogreeks van de communicatie- en implementatiewerkgroep van het ZonMw-onderzoeksprogramma ME/CVS leggen Inge van Putten en Sebastiaan Stam uit waarom diagnosecriteria zo belangrijk zijn. Diagnosecriteria zijn afspraken die artsen en onderzoekers gebruiken om vast te stellen of iemand een bepaalde ziekte heeft.
Bij ME/CVS is dat extra belangrijk. Er is op dit moment nog geen betrouwbare biomarker: een meetbaar kenmerk in het lichaam waarmee de ziekte kan worden vastgesteld. Daarom wordt de diagnose nu gesteld op basis van een combinatie van klachten en symptomen, zoals PEM, langdurige vermoeidheid, cognitieve klachten en slaapproblemen.
Dat maakt onderzoek soms ingewikkeld. Er bestaan namelijk meerdere sets diagnosecriteria voor ME/CVS. Die verschillen van elkaar. Sommige criteria zijn breder, andere leggen meer nadruk op specifieke klachten zoals PEM. Welke criteria onderzoekers gebruiken, heeft invloed op wie er kan meedoen aan een onderzoek. En dus ook op hoe goed onderzoeken met elkaar vergeleken kunnen worden.
De blog laat zien waarom diagnosecriteria zich blijven ontwikkelen, waarom er soms een grijs gebied bestaat en waarom de zoektocht naar betrouwbare biomarkers zo belangrijk blijft.
Deze blogreeks is bedoeld voor mensen met ME/CVS, hun naasten en iedereen die meer wil begrijpen van wetenschappelijk onderzoek naar ME/CVS.
Lees de blog over diagnosecriteria hier op onze website.